Richting het Zuiden van Peru

Etappe 28: Tarma-Huancayo

Lengte 108km

Hoogte meters 1300mtr.

Vandaag een etappe na de rustdag. Het hotel is een oud koloniaal huis met een gezellige patio.

De kamer lag helaas aan de weg en dat betekend nog al wat lawaai van de tuk tuks en toeterende taxi’s. Ook de bedden waren extreem kort deze keer. Desondanks sta ik redelijk uitgerust op. De darm/maag problemen worden minder door de antibiotica. Al met al voel ik me redelijk vandaag. De etappe bestaat uit een een klim van 20 kilometer met daarna een afdaling van een kleine 30 kilometer. Daarna is het redelijk vlak naar Huancayo. Er is timing vandaag en ik overweeg om er weer een keer voor te gaan om te kijken of mijn benen goed zijn. Na een heerlijk ontbijt besluit ik definitief om er voor te gaan. Dit betekent meteen vanaf het start schot met de eersten weg anders begin je al met een achterstand. Het gaat goed en kom al snel in een groepje terecht waar alle toppers en top klimmers inzitten. Belangrijke deelnemers in deze groep zijn Diederik, Patrick, James, Rien en Alfred. We klimmen een kilometer of 8 samen en dan demareert Rien. In mijn ogen de beste klimmer van ons allemaal. Ik kan samen met James niet volgen en wij klimmen samen verder. Dit betekent voor mij veel omdat James de absolute nr. 1  van het klassement is en dat ik samen met hem omhoog ga is nog niet voorgevallen in deze trip. Gaandeweg de klim ben ik zelfs sterker dan James. Op de top trek ik mijn windbreker aan en James haalt me weer bij. Maar aangezien ik de betere daler ben los ik James weer in de afdaling. Wat een lekker gevoel om bij James vandaan te fietsen. De timing loopt tot de lunch truck en daar kom ik als als 5e aan. Niet slecht na alle darm perikelen van de laatste week.... Gezamenlijk vormen we een peletonnetje om de overige 60 kilometers uit te fietsen.   

Het hotel waar we aankomen is het beste tot nu toe.

De hotelkamer van de....

Grote nette kamers met luxe douches. Klein nadeel van onze kamer…. geen warm water. Patrick, Rien en ik gaan nog een biertje drinken op een lokale plaza. Onderweg komen we nog een markt tegen. Tekenend is de hoeveelheid handel die iedere Peruaan met zich mee brengt. De ene handelt in fruit de andere in WC papier, zaden of tandenborstels. Een ongeloofelijke chaos maar het oogt zeer gezellig.

De markt

Etappe 29: Huancayo - La Esmaralda

Lengte 99km

Hoogte meters 1085mtr.

Na een goede nacht slaap, we mochten een uurtje later vertrekken dan normaal vanwege het luxe hotel, volgt er weer een super ontbijt. Pannekoekjes,  omeletten, vers brood, sapjes, het was er allemaal. Ongelooflijk wat je allemaal naar binnen kunt werken als je iedere dag fietst. De bediening kreeg het maar met moeite allemaal aangesleept.

De etappe vandaag ziet er ongeveer net zo uit als die van gisteren. We beginnen weer met een beklimming gevolgd door een mooie afdaling. Vandaag staat er geen lunch truck op de afgesproken plaats. Dit is voor het eerst dat dit gebeurt. Later hoorden we dat de lunch truck verdwaald was door een verkeerde afslag te nemen en zodoende in een ander dal terecht kwam. Ons groepje berooft een lokale supermarkt van de chololade en cola om maar voldoende energie te hebben om de tocht te voltooien.

De alternatieve lunch

Na de alternatieve lunch en tijdens de afdaling begint het echter te regenen. Ik word nat en koud. Het grote voordeel is dat na een uurtje de zon begint te schijnen. Regenjasjes weer uit en we zijn weer droog voordat we bij de volgende Bush kamp aankomen. Dit is een voetbalveld op een militaire enclave. Het avond ritueel is dan tentjes opzetten, de kokkin verzorgt een lekkere maaltijd en meestal vroeg naar bed.

Etappe 30: La Esmaralda – Mayocc

Lengte 86km

Hoogte meters 967mtr.

Vannacht heeft het veel geregend en dat betekent dat de tent nat ingepakt moet worden. Gelukkig blijft het in mijn tentje lekker droog. Dat geluk heeft niet iedere medefietsgenoot.

Als goedmakertje (geluk) krijgen we Porridge als ontbijt. Dit is een soort havermoutpap die ontzettend voedzaam is. Je moet er wel van houden. Zo nu en dan vind ik het wel lekker. Enfin tent ingepakt, ontbijt op en dan kan de tocht van vandaag beginnen. Oorspronkelijk was dit een unpaved pad maar het laatste jaar is dit verhard. Dat maakt het fietsen er een stuk makkelijker op. We volgen een riviertje dat door een canyon voert. Een etappe die licht afloopt met hier en daar een klimmetje. Geen timing dus, een ontspannen etappe.

Al gauw rijden we op de twee trucks die ergens voor staan te wachten. Ons groepje kijkt elkaar aan en we vragen ons af wat er aan de hand  is.

De slingerweg met reden waarom er botsingen plaats vinden

Blijken er twee taxi op elkaar gereden te zijn. Onze Bike dreams doc is eerste hulp aan het verlenen !!! We kunnen de ernst niet goed inschatten en besluiten door te fietsen. We kunnen verder toch niets extra’s doen.

Later hoorden we dat het allemaal wel meeviel met de gewonden. Een hoofd wond die gehecht moest worden.

Door dit alles is de lunch truck helaas wederom niet op tijd.

Aangezien ik met Patrick en Rien samen rijd, besluiten we maar in een lokaal restaurant een omelet met rijst te gaan eten.

We vervolgen deze mooie etappe en nemen regelmatig de tijd om van het landschap te genieten.

Foto ff  pauze

We beëindigen de rit bij het tweede Bush kamp deze serie. Deze was gelegen bij een riviertje met een klein meertje erbij. Een verfrissende duik doet wonderen na zo’n ritje. Groot nadeel van dit kamp is dat er zandvliegen zitten. Dit zijn een soort fruitvliegjes die gemeen steken. Tja ieder voordeel heeft ook zo’n zo’n nadeel. We besluiten deze dag met een lekker bordje tagliatelle en dan maar weer snel naar bed.

Bush kamp

Etappe 31: Mayocc – Ayacucho

Lengte 80km

Hoogte meters 1371mtr.

Vandaag alweer de laaste etappe voor een rustdag. Ik ontwaak na een lekkere nacht geslapen te hebben. De temperatuur deze nacht was meer dan aangenaam. Ontbijt naar binnen schuiven, tent opruimen en klaar zijn we weer voor de volgende etappe. Ik voel me steeds beter. Aangezien het timing is vandaag besluit ik nog een keer mee te racen. Wat een begin van de etappe, 20 km licht klimmen over een unpaved road. Met gewicht gaat me dat redelijk goed af, zeg vergelijkbaar met kinderkopjes in Belgie. Eindig op deze paden dan ook vooraan. Vervolgens weer een kilometer of 20 klimmen. Ik wil me zelf niet al te zeer afmatten en laat de absolute bikkels (Rien en James) gaan. Op de top was weer een lunch geplanned maar….. wederom geen truck te bekennen en dit voor de 3e dag op een rij. Tja het blijft een beetje improviseren in de Andes. Besluit toch maar om de rest op mijn gemak uit te fietsen. Er volgt een lekker lopende afdaling.

Een lekkere afdaling

Na een tijdje kom ik de soep truck nog tegen. Dat geeft een goed gevoel, weet ik zeker dat ik nog op de goede track zit. Onderweg kom ik nog een paar medestanders tegen die ook te snel waren voor de lunch truck. Samen fietsen we naar Ayacucho. De buitenwijken beloven niet veel goeds. Verpauperde huizen, veel vuil langs de weg. Het centrum is compleet anders. Wat een rust en mooie gebouwen. Op naar de rustdag!!