Top of the world

Etappe 21: Huaraz-PN Huascaran

Lengte 57km

Hoogte meters 1210mtr.

Na de rustdag is er nog één motto; het moet omhoog, omhoog en omhoog. Vandaag begonnen met een etappe die eindigt in het Park National Huascaran.

Hoogte profiel van de etappe; up, up en up.

We beginnen op 3200mtr en eindigen op 4200mtr met een bushkamp. Een klim van 57 kilometer op grote hoogten. Dit is te merken aan de lucht die ijler en ijler wordt. Er gaat gewoon niet voldoende zuurstof naar de spieren toe. Inmiddels is ook het buikje ervan geraakt af en ben ik aardig aan de diarree geraakt. Zeker met de komende zware etappes is dit niet echt handig.

De etappe loopt langs de hoogste pieken van de Anders genaamd Cordillera Blanca. Dit is een gebied van bergen met toppen boven de 5500mtr (30 stuks) en loopt over een breedte van 21 kilometer en is 180 kilometer lang. De etappe is niet echt lang maar wel zwaar door het continue klimmen. Daar komt nog bij dat het continu over off-road (onverharde) wegen gaat.

Indruk van het park en tentje met uitzicht op....bergen!

Hij eindigt met een bush kamp op 4200mtr hoogte. Gevolg is een schitterende omgeving, klein nadeel is de hoogte met als gevolg dat het ontzettend koud is ’s-nachts. Het vriest deze nacht dan ook 5 graden onder nul. Jezelf opfrissen moet in een klein berg riviertje. Water is natuurlijk ijs en ijs koud.

Eten moeten we al om vier uur i.v.m.met de invallende donker en kou. Na het eten en de afwas wordt er nog wat muziek opgezet en komen er flessen drank uit de truck. Wordt er toch nog een klein feestje gebouwd op 4200mtr hoogte. Let wel, om 20.00 uur ’s-avonds licht iedereen alweer in zijn mandje. Doodop door het fietsen, alle indrukken en de grote hoogten en natuurlijk wat drank.

Etappe 22: Huascaran-Huallanca

Lengte 62km

Hoogte meters 982mtr.

Vanuit een koud bush kamp begint om 6 uur weer het ritueel van tentje afbreken, ontbijten en spullen in de trucks pakken. Vandaag vervolgen we de reis door twee passen te beklimmen van 4800 meter hoogte. We steken de Andes letterlijk over. Aan de ene kant stromen de rivieren richting oceaan aan de andere kant stromen de rivieren richting amazone. De weg die gevolgd moet worden is nog steeds een off road weg. De lucht nog steeds super ijl. De benen willen wel maar er krijg er gewoon niet voldoende zuurstof naar toe. Dat de buik nog steeds hapert maakt dat ik me behoorlijk beroerd voel deze dag. Komt er nog wat hoofdpijn bij door de grote hoogtes. De omgeving blijft schitterend, een soort leegte op deze hoogte is onbeschrijfelijk en dat omgeven met door sneeuw bedekte toppen. Je raakt er in trance van. Omdat de etappe niet te lang is besluiten Jan-Willem en ik nog een ommetje te maken naar een gletsjer. Halverwege wordt de weg echt slecht terwijl de gletsjer maar niet dichterbij komt. We besluiten maar om te draaien.

Na de tweede klim, een klim die nooit lijkt te eindigen, komt er nog een mooie afdaling en eindigen we weer in een bush kamp met een riviertje. De kokkin, Ellen, heeft weer een lekkere maaltijd in elkaar gedraaid en we kunnen weer met een gerust hart gaan slapen.

Foto's van het hoogte profiel van de etappe en een bijzondere plant die groeit op deze hoogtes.

Foto's van de beklimming met het hoogste punt van de etappe.

Etappe 23: Huallanca-Jivia

Lengte 70km

Hoogte meters ????mtr.

De dag begint vandaag grijs en grauw. De tent is nat van de condens. Het inpakken van de hele handel is geen fijn karwei. Het lijkt kouder dan ooit tevoren en ik besluit vandaag maar in de winterkleding te starten. Ik voel me nog steeds beroerd door de diarree en heb waarschijnlijk ook nog wat last van de hoogtemeters van gisteren. Halverwege de rit bezoeken we nog wat ruïnes uit het Inca tijdperk. Ik ben er niet echt bij met mijn gedachten. Ben blij dat we de rit af kunnen maken en weer eindigen met een bush kamp, gelukkig zit er weer een riviertje bij. Ik fris me wat op en dan is het alweer eten en lekker lang slapen. Besluit vandaag ook aan de immodion te gaan om die vervloekte diaree onder controle te krijgen.

Foto pampas met ruïne

Etappe 24: Jivia-Huanuco

Lengte 102km

Hoogte meters ????mtr.

De laatste dag fietsen voor een rustdag. De immodium heeft geholpen. Sinds gisteren geen ontlasting meer gehad. Voel me vandaag iets beter. Na een korte klim fietsen we lange tijd hoog door een vallei. Er worden vandaag weer een kleine 102 kilometers weg gefietst waarvan de laatste 50 kilometer!!!! gedaald moeten worden. We dalen van een hoogte van 4000mtr naar een hoogte van 2000mtr. Precies voor de daling staat de lunch truck. Het weer zit vandaag niet mee. Zo rond de lunch begint het te regenen en is het ijs en ijs koud. Er worden temperaturen van rond 0 graden gemeten aan de top en dat met regen maakt dat ik verkleumd en koud aan de afdaling begin. Er is echter een geluk, de temperaturen worden hoger en hoger. Tegen de tijd dat we in het dorpje arriveren zijn de kleren door het lichaam weer opgewarmd. Bij binnenkomst staan er een groepje enthousiaste autowassers te roepen naar ons. Aangezien de fietsen er behoorlijk modderig uitzien maken we dankbaar gebruik van hun diensten. Het stadje maakt verder niet zo’n goede indruk. Druk en chaotisch. Het is wennen na drie dagen bush kamp. Het hotel waar we aankomen maakt geen goede indruk. Kamers zijn vies en we hebben geen warm water en na 3 dagen bush kamp hoop je op beter. Onze kamer ligt aan de voorkant van de Plaza en is ontzettend gehorig. Dat wordt vannacht slecht slapen....

Foto fiets wassen bij binnenkomst dorpje

Foto trucks/impressie landschap