De Grens bereikt

Beste vrienden, volgers en supports

Hierbij weer een verslag, het laatste verslag uit Peru deze keer. We zitten inmiddels aan de 3700km en een dikke 46.000 hoogte meters en gaan nog steeds goed.

Cusco-Raqchi

Lengte 121km

Hoogte meters 1086mtr.

Raqchi-Pucra

Lengte 159km

Hoogte meters 1228mtr.

Korte samenvatting van deze twee overgangs-etappe’s. Deze etappes kenmerken zich door het aantal kilometers en het begin van de Altiplano. Verder zijn de eerste echte valpartijen aan de orde. Herman rijdt in een put zonder deksel en breekt 4 ribben en mijn maatje Patrick glijdt uit over de treinrails en kneust zijn ribben.

Indruk van de Altiplano en de hoogte waarop we fietsen

Pucra-Puna

Lengte 111km

Hoogte meters 474mtr.

Vandaag richting Puna waar  het Tikikaka-meer zich bevind. Dit is een van de hoogst gelegen meren ter wereld op een hoogte van 4000 mtrs!!! Omdat de Floating Islands op dit meer een bezienswaardigheid zijn,  moeten we ons Bushcamp vroeg opbreken. Dit betekent om 5.30 uur op en om 6.15 uur ontbijt. Aangezien het ’s-nachts geregend heeft, moet alles nat ingepakt worden. Daarbij is het door de hoogte ook nog eens f… koud. Lekker begin van de dag. De etappe zelf is wat aan de saaie kant. We fietsen over de Altiplana, dit is een hoogvlakte op 3800mtr. De omgeving lijkt wat op Nederland, redelijk vlak met wat wind (gelukkig in de rug). Na een uurtje of twee komt de zon door en kunnen we in een leuk peleton de etappe afmaken. We komen rond de middag en er blijft nog genoeg tijd over om de Floating Islands te gaan bekijken. Dit zijn eilanden gemaakt op drijvend riet. De indruk die het bij mij achterlaat is dat het voornamelijk een toerisitische attraktie is geworden.

De Floating Islands

Puna-Copacabana

Lengte 145km

Hoogte meters 723mtr.

Vandaag de ettape met de grens overgang  naar Bolivia. Een lange etappe met niet al te veel hoogte meters. Heb vannacht slecht geslapen. We liggen met zijn drieën op een kamer, waarvan Patrick met gekneusde ribben en Herman met gebroken ribben. De een ligt tot een uur of 12 onrustig te wezen en de ander begint om vier uur te spoken. Komt nog bij dat het ontbijt niet echt geweldig was, lichtelijk oud brood met jam en daar moet je het dan mee gaan doen. Toen ik eenmaal op de fiets zat ging de knop om en ik dacht bij mezelf: We gaan er tegenaan vandaag. Er is timing tot de lunch en ik ga de ellende er gewoon uit fiesten. De timing gaat over de eerste 70 kilometer een mooie afstand om de benen een keer te testen. Onder politie begeleiding worden we uit Puna begeleid. Daarna ontstaat er al snel een kopgroepje van 4 personen die voor de etappe gaan. Weinig hoogtemeters en wat schuine wind op de kop en Joost is in vorm. Alle beklimmingen en hoogtemeters hebben me sterk gemaakt. Als de kleine 100 kilo alleen maar op het vlakke hoeft voort te duwen, scheelt dat enorm veel met klimmen. Dit merken mijn medekoplopers ook. De eerste houdt het na een kilometer of 20 voor gezien. De volgende waait rond de 40 kilometer uit het wiel. Samen met James voltooien we 70 kilometer waarbij ik toch wel sterker ben dan James :-) Weer een mooie etappe overwinning erbij. Na de lunch moeten we toch nog 90 kilometers langs het meer Titikaka fietsen.

Meer Titikaka

Dit doen we in een rustig tempo met een groepje van 4 personen (Alfred, James, Terry en ikzelf. Onderweg passeren we nog een paar mooie vergezichten over het meer. De grensovergang van Peru naar Bolivia gaat opmerkelijk gemakkelijk. Formuliertje invullen, stempeltje erop en weer gaan met die banaan. Er was natuurlijk één man die wel een formuliertje kwijt geraakt is, maar dat werd opmerkelijk gemakkelijk opgelost. Nog een paar kleine heuveltjes en we zijn in Copacabana.

De grens met Bolivia