Via de grens naar de kust van Peru

Etappe 10: Loja-Catacocha

Lengte 96km

Hoogte meters 2273mtr.

Na de rustdag vandaag een pittige etappe, ronde de 100 kilometer met maar liefst dik 2200 hoogtemeters.

De start vanuit Loja begint meteen met klimmen en hoe. De mist daalt op ons neer het landschap is gehuld in een grauw grijze mist. In de beklimming zoekt de top 10 uit het klassement elkaar op en als groep rijden we naar boven.  Slechts één man, James de absolute koploper, gaat er vol voorin en gaat vol door. De regenjasjes worden op de top aan getrokken en de afdaling kan beginnen. Patrick en ik dalen lekker door gedurende een kilometertje of 20 in de regen.

 Patrick en ik tijdens de afdaling

Als we omkijken zien we nog maar één iemand (Berry) meer in ons wiel zitten. Tot onze eigen verbazing zien we James voor ons rijden. We rijden vooraan in de etappe. Als we even door het dal fietsen begint het weer op te klaren en hoe. De temperatuur loopt snel op in het dal. Omkleden dus maar weer. Halverwege de tweede klim van de dag staat de lunch truck. Tot onze verbazing fietsen James en Berry door. Ze gaan echt voor de overwinning!

Patrick en ik gaan wel eten. Komen nog genoeg dagen met kansen voor ons. Maar als je een keer een etappe wil winnen zal ik er vol voor moeten gaan en de lunch een keer moeten skippen.

Er komen nog wat klimmetjes en afdelingen en dan zijn we weer in het hotel.

Gaan met een paar man eentje pakken op een plaza als beloning.

Biertje op de plaza

’s-Avonds niet veel geluk met het avondeten. Weinig restaurantjes, die vervolgens snel “leeg" gegeten zijn door hongerige bikers. Onze maaltijd bestaat uit rijst, bonen en kip. Dit alles gort droog.

Etappe 11: Catacocha-Macara

Lengte 94km

Hoogte meters 1417mtr.

Vandaag de laatste etappe in Ecuador. We gaan fietsen tot net voor de grens. Onze kokkin had voor het ontbijt wentelteefjes gemaakt. Wist niet dat deze zo lekker konden smaken. Heerlijk zo’n wentelteefje met suiker. Wat een goed begin van de dag.

Vandaag een etappe zonder timing (geen klassement) en dan gaat het toch allemaal net wat relaxter in de etappe. Begonnen met een kilometertje of 20 afdalen naar een hoogte van 1000mtr. Dit is ook te merken aan het klimaat. De omgeving wordt wordt wat droger en dorrer. Tot aan de lunch ging het een bergje op bergje af en werd er flink wat afgekletst onderling. Bij de lunch zitten we op een hoogte van rond de 700mtr. De lunch is bij een riviertje. Te idyllisch om waar te zijn. Onderweg komen we allerlei vreemde planten tegen. De “plofboom” was misschien wel de meest markante.

Verder veel loslopend vee op de weg. Tijdens de afdaling flink moeten rennen voor een ezel die los op de weg liep te scharrelen.

Verder zijn we hartstochtelijk aangemoedigd door de lokale school.

Onze lokale fans

Na de pauze een kort klimmetje en dan op naar het hotel. Wat viel dat klimmetje tegen. De zon vol in de vallei en op de weg. Geen zuchtje wind te bekennen. Ik wist niet dat ik zo veel vocht kon verliezen tijdens een op het oog onschuldig klimmetje. De beloning in het hotel met een lekkere douche is er dan ook naar. Gelijk de kleren uitgespoeld onder de douche. En op naar de avond.

Etappe 12: Macara-Chulucanas

Lengte 127km

Hoogte meters 764mtr.

Vanochtend na het ontbijt staat meteen de grensovergang te wachten. Wat een formaliteiten worden daar gebezigd. Formuliertje voor de bagage, formuliertje voor het paspoort, formuliertje dat je Ecuador verlaat etc. etc..

De grensovergang

We zitten net te genieten van een Colaatje aan de grens en te wachten tot iedereen met de formulieren klaar is, zien we een gordijntje voor een garage dicht gaan. Ik dacht…zullen eens kijken wat ze daar aan het uitspoken zijn. Blijken ze te tanken in Ecuador, de benzine af te tappen en te verkopen in Peru. Het schijnt goede handel te zijn want we zien daarna nog tal van deze “hokjes” meer. De etappe zelf is ontzettend warm. Rob van Bikedreams fietst mee en houdt het tempo lekkker hoog. Na een uurtje of wat zijn we weer bij een Hostel met een mooie binnenplaats. Lekker genieten van een ijskoude douche.

Etappe 13: Chulucanas-Motupe

Lengte 147km

Hoogte meters 811mtr.

Vandaag de langste etappe op het programma. Saaie etappe. We formeren een peletonnetje en trappen op ons gemak de 147km weg.

’s-Avonds eindigen we in het eerste “bush camp”. Een belevenis op zich. Geen stromend water, geen toilet, geen voorzieningen. Terug naar de basis. Kom je lekker bezweet aan en tja wat dan. Tentje opzetten en rugzak uitpakken. Je frist je een beetje op met baby wipers en daar moet je het mee doen...

Eerste maal het tentje opzetten

Etappe 14: Motupe-Lambayeque

Lengte 72km

Hoogte meters 64mtr.

Vandaag een korte en vlakke etappe. Ik wil nog een keer een etappe overwinning uit het vuur slepen en besluit er vandaag voor te gaan. Samen met de sterkste rijder uit het peloton, James, gaan we hard van start. Een enkeling probeert nog te volgen maar deze waaien er allemaal af. James heeft handle bars op zijn fiets en dat geeft toch wel een aanzienlijk voordeel. Hij kan mooi gaan liggen op zijn fiets. Aangezien de wind lekker van voren waait, levert dit toch een behoorlijk voordeel. We gaan echt hard het eerste uur (> boven de 35 km/uur) en proberen elkaar uit het wiel te rijden. Na een uurtje beuken zijn we allebei lichtelijk kapot en trappen we de etappe uit. We komen samen aan in Lambayeque en ik heb mijn, weliswaar gedeelde, eerste plaats binnen. Geeft toch een kick zo’n prestatie.

Samenvatting etappe 15 en 16

Etappe 15: Lambayeque-Pacasmayo

Lengte 118km

Hoogte meters 363mtr.

Etappe 16: Pacasmayo-Huanchaco

Lengte 112km

Hoogte meters 446mtr.

Twee etappes van 100+ kilometer langs de kust. Etappes zijn saai omdat het redelijk vlakke etappes zijn die door de woestijn voeren en tja daar ben je snel uitgekeken. De eerste paar kilometers is het nog wel leuk de leegte om je heen maar daarna begint het snel te vervelen. We formeren weer een pelotonnetje en trappen de kilometers weg. Ik ben goed in vorm en sterk op dit terrein. Rij dus veel en regelmatig op kop. Dit levert me veel waardering op van de rest.

Wat verder op valt aan de rit is het vele vuil dat langs de kant van de weg ligt.

’s-Avonds eindigen we in beide etappes met een hotelletje aan zee met geweldige zonsondergang. Water is te koud om te zwemmen.

Lekker gaan slapen en gaan genieten van de rustdagen die gaan komen.